Filozoficzny bit.

Ktoś kiedyś powiedział, że “życie jest sztuką priorytetów”. Kierując się tą myślą zauważyłem, że hierarchia ważności, to nic innego jak struktura o cechach obiektywnego doboru tego, na czym nam najbardziej zależy. Wdrażając taką postawę można wyraźniej zarysować kontury przyszłości, nadając kierunek i sens temu co robimy oraz skuteczniej realizować wytyczone zadania.

Zastosowałem tą metodę półtora roku temu, decydując się na “pełnoetatowy” rozwój projektu PPCG. Dzięki polityce małych kroczków i pracy zespołowej zrealizowaliśmy większość wspólnie ustalonych celów. Efekt był na tyle zadowalający, że pojawiły się kolejne pomysły i propozycje związane z naszą dotychczasową działalnością. Niestety, ostatnio życie zaczęło narzucać zupełnie inny bieg zdarzeń – odbiegający od “Wielkiego Planu” – coraz częściej skupiając moją uwagę i czas na innych zadaniach. Powrócił drażliwy dla mnie temat studiów, który okazał się “złem ostatecznym”, na szczęście tylko w teorii. W praktyce bowiem, przy odpowiednim nakładzie pracy przekonałem się, iż studia mogą dać wiele satysfakcji i nieocenionej wiedzy. Zaangażowałem się do tego stopnia, że moja obecność przy projekcie PPCG spadła ze sporadycznej do równej zeru. W efekcie większość zaplanowanych, tegorocznych zadań nie miała okazji ujrzeć światła dziennego, a społeczność zaczęła wątpić w ich realizację. Niewątpliwie jest to moja wina i zamierzam to naprawić.

Czytaj więcej…